Μ' όποιον δάσκαλο ...: Goscinny R.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Goscinny R.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 22 Δεκεμβρίου 2020

Χριστουγεννιάτικα δώρα (Μέρος Α΄)

Τα Χριστούγεννα έφτασαν. Τα δώρα είναι στην ημερήσια διάταξη. Άλλωστε, πώς θα αποδείξουμε στους άλλους ότι τους αγαπάμε; Κι από εδώ αρχίζει το πρόβλημα. Τι δώρο θα τους κάνουμε; Πώς θα βρούμε το ιδανικό δώρο για τον καθένα; Σε μια εποχή που όλοι τα έχουν όλα, η επιλογή γίνεται ακόμα δυσκολότερη.

Άδικα μπερδεύεστε, θα έλεγαν οι οικονομολόγοι, αν είχαμε τη φαεινή ιδέα να τους ρωτήσουμε. Υπάρχει τρόπος να κάνετε το δώρο σας, και μάλιστα να κάνετε το καλύτερο και το πιο ταιριαστό δώρο στον καθένα. Είναι απλό. Δεν θα του κάνετε δώρο! Αντί για δώρο, δώστε του χρήματα! Αν έχετε επιφυλάξεις θεωρώντας ότι μια τέτοια πρακτική είναι ψυχρή και απρόσωπη, σκεφτείτε –λένε οι οικονομολόγοι- ότι σε κάθε δώρο υπάρχει μια, έστω και συγκαλυμμένη, χρηματική πλευρά. Και μετά σκεφτείτε τα πλεονεκτήματα που έχει το να δώσετε χρήματα αντί δώρου. Πρώτα-πρώτα, ποιος άλλος ξέρει καλύτερα τι χρειάζεται από τον ίδιο τον αποδέκτη του δώρου; Κι έπειτα, ακόμα κι αν ξέρετε τις ανάγκες των φίλων σας, είναι βέβαιο ότι το γούστο σας συμπίπτει; Οπότε, αγοράζοντας δώρα, υπάρχει ο κίνδυνος αυτά να καταλήξουν στα σκουπίδια.

Το περιγράφει πολύ ωραία ο René Goscinny στο 15^ο τόμο της σειράς Astérix που έχει τίτλο La Zizanie (στα ελληνικά μεταφράστηκε ως Η διχόνοια και εκδόθηκε από τη Μαμουθκόμιξ). Ο Γαλάτης αρχηγός έχει γενέθλια και οι συγχωριανοί του τον γεμίζουν με δώρα: ξίφη, κρασί, ταριχευμένα ψάρια και μενίρ, όλα προϊόντα και «έργα τέχνης» τοπικά. Μόνο που αυτά τα δώρα είναι ίδια με εκείνα που του έχουν χαρίσει όλες τις προηγούμενες χρονιές. Το σπίτι ξεχειλίζει από ένα σωρό τέτοια άχρηστα πράγματα, γι’ αυτό η γυναίκα του αρχηγού, πιο πρακτική και ελάχιστα συναισθηματική, τα θάβει όλα στην αυλή.

Το επεισόδιο είναι απολύτως κωμικό, όμως ο Goscinny δεν κάνει τίποτα άλλο από το να αξιοποιεί μια συνθήκη σε όλους γνωστή. Όσοι ανάμεσά μας παντρεύτηκαν πριν από 20 τουλάχιστον χρόνια, όταν οι δωροεπιταγές δεν ήσαν της μόδας, ίσως μπορούν τώρα πια να ομολογήσουν χωρίς ενοχές πόσο ταλαιπωρήθηκαν για να αλλάξουν τις 10 καφετιέρες ή τα 20 βάζα που τους χάρισαν οι συγγενείς τους. Επίσης, μπορούν πια να αποκαλύψουν πόσο ανησύχησαν μήπως κι οι ίδιοι, βάσει των νόμων της κληρονομικότητας, αποδειχθούν το ίδιο «πρωτότυποι» με εκείνους σε ανάλογες περιπτώσεις.

Κι εδώ επανάκαμπτουν, δικαιωμένοι, οι οικονομολόγοι: αν θέλετε να δώσετε χαρά στους φίλους σας, δεν έχετε παρά να τους προσφέρετε χρηματικά δώρα. Ένας από αυτούς, ο Joel Waldfogel, το πήγε ακόμα πιο πέρα. Στο βιβλίο του Scroogenomics. Why you Shouldn’t Buy Presents for Holidays (Η οικονομία του Scrooge. Γιατί δεν πρέπει να αγοράζετε δώρα στις γιορτές), που εκδόθηκε το 2009, υποστηρίζει αυτό που εκείνος ονομάζει «αναποτελεσματικότητα» των δώρων (ποτέ δεν θα μείνουμε ικανοποιημένοι με κάποιο δώρο που μας έκαναν) και ισχυρίζεται ότι η αγορά ενός δώρου στην ουσία προκαλεί καταστροφή του κεφαλαίου που δαπανήθηκε (η αξία του δώρου, όσο ακριβό κι αν είναι, αποτιμάται κατά 20% λιγότερο, ανά δολάριο, από την αξία των αντικειμένων που αγοράζουμε οι ίδιοι για τον εαυτό μας). Και καταλήγει, αναφερόμενος στην αμερικανική χριστουγεννιάτικη αγορά, ότι με τα δώρα συντελείται ένα «όργιο καταστροφής κεφαλαίου».

Έχει άραγε δίκιο ο Waldfogel; Τι λένε άλλοι οικονομολόγοι; Κι εμείς; Τι λέμε εμείς;

Επομένως, έπεται συνέχεια.

Πηγές για τις εικόνες:

https://mamouthcomix.gr/product/%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%AF%CE%BE-06/

https://pixabay.com/el/illustrations/%CE%B3%CF%85%CE%BD%CE%B1%CE%AF%CE%BA%CE%B1-lady-%CE%B4%CF%8E%CF%81%CE%B1-%CF%87%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%8D%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%BD%CE%B1-5715022/

Σάββατο 27 Απριλίου 2013

Η παρέα των τριών: Idéfix-Rantanplan-Milou

Ο μικρούλης, χαριτωμένος Idéfix ήταν η έμμονη ιδέα (idée fixe) του Γάλλου καρτουνίστα René Goscinny και η αδυναμία του εύσωμου Γαλάτη Obélix, ο οποίος τον κουβαλάει μαζί του σε όλες τις απίστευτες περιπέτειές του παρά τις αντιρρήσεις του Astérix. Έξυπνος, θαρραλέος και ευαίσθητος, ο Idéfix είναι πιστός σύντροφος των δύο ηρώων και μάλιστα, σε κάποιες περιπτώσεις, τους σώζει και τη ζωή. Κυνηγάει κι αυτός τους Ρωμαίους, προστατεύει τα δέντρα, αλλά δυσκολεύεται να μεταφέρει μενίρ παρά την εκπαίδευση που δέχεται από τον Obélix.

Ο Βέλγος Morris και ο Γάλλος René Goscinny έχουν τον δικό τους σκύλο-ήρωα: τον διάσημο Rantanplan. Διάσημος; Βεβαίως. Για την ηλιθιότητά του. Είναι ο πιο ηλίθιος σκύλος του κόσμου ή «ο σκύλος που είναι πιο ηλίθιος και από τη σκιά του». Ίσως γι’ αυτό είναι η αδυναμία του Averell Dalton! Δεν ξέρει να κολυμπάει, δεν μπορεί να βρει τον στόχο του όταν πηδάει στην αγκαλιά κάποιου, είναι αδύνατον να προσανατολιστεί. Η όσφρησή του τον προδίδει, η διαίσθησή του επίσης. Μπερδεύει τους Daltons με ευυπόληπτους πολίτες, τον Lucky Luke με διάσημους desperados του West, τα κάρβουνα με τις τρούφες. Λαίμαργος και γκαφατζής, «λάθος της φύσης» σύμφωνα με τη Jolly Jumper, το άλογο του Lucky Luke (την Ντόλυ όπως μεταφράζεται το όνομά της στα ελληνικά), κατορθώνει όμως να κερδίσει τη συμπάθεια του αφεντικού της, αλλά και τη δική μας αγάπη.

Ο Milou είναι ο αχώριστος φίλος και συνεργάτης του νεαρού δαιμόνιου δημοσιογράφου με το σηκωμένο τσουλούφι, του Tintin και γεννήθηκε από την πένα του Βέλγου Hergé. Τον ακολουθεί παντού, μοιράζεται τους κινδύνους και τη δόξα του, συχνά τον βάζει σε μπελάδες κι άλλες φορές τον βγάζει από τη δύσκολη θέση. Σκέφτεται, σχεδόν μιλάει, και συμβουλεύει το παράτολμο αφεντικό του. Καλοφαγάς, που όμως δεν διστάζει να θυσιάσει την απόλαυσή του για χάρη του Tintin. Mε μεγάλη αγάπη για το απαγορευμένο ουίσκι, κυρίως της μάρκας Loch Lomond, χωρίς όμως να περιφρονεί το ρούμι και τη σαμπάνια.

Πηγές για τις εικόνες:

https://gr.pinterest.com/pin/411305378442669707/

https://comicvine.gamespot.com/rantanplan/4005-30133/issues-cover/

http://www.blogblowfish.com/2016/02/26/herge-snowy-and-milou/

Πέμπτη 15 Νοεμβρίου 2012

Οι περιπέτειες του Obélix του Γαλάτη

Ο συμπαθητικός χοντρούλης προμηθευτής μενίρ, που μοιράζει ξύλο στους Ρωμαίους

και προσφέρει λουλούδια στην ωραία Falbala,

είναι αυτός που κερδίζει την προτίμησή μου στο διάσημο κόμικ του René Goscinny και του Albert Uderzo. Δεν είναι ίσως ούτε ο πιο κομψός ούτε ο πιο έξυπνος από τους κατοίκους του μικρού γαλατικού χωριού που εξακολουθεί να αντιστέκεται στους Ρωμαίους, είναι όμως πιστός φίλος για τον Astérix, καλός σύντροφος για τους συγχωριανούς του, τρυφερός κύριος για τον χαριτωμένο Idéfix.

Λιγάκι απλοϊκός και αφελής, ούτε κάνει στρατηγικά σχέδια ούτε καταλαβαίνει τα σχέδια που κάνει ο πανέξυπνος μικροκαμωμένος φίλος του.

Εκείνος όμως είναι που δίνει τη λύση όταν η πονηριά δεν είναι αρκετή και χρειάζονται πιο αποτελεσματικές μέθοδοι.

Καλοφαγάς (αρκεί το αγριογούρουνο να μην είναι βραστό με σάλτσα μέντας), ευέξαπτος (ιδιαίτερα αν κάποιος τον αποκαλέσει χοντρό), ευαίσθητος (κλαίει όταν μια ιστορία έχει happy end), δυνατός (γιατί έπεσε στη χύτρα με το μαγικό φίλτρο όταν ήταν μικρός), χωρατατζής (ιδιαίτερα αν έχει απέναντί του τον Ιούλιο Καίσαρα), ερωτευμένος (πολύ συχνά).