Μ' όποιον δάσκαλο ...: Fleming I.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Fleming I.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 25 Μαΐου 2015

H Αυτού Γαληνοτάτη Υψηλότης Malko Linge

Το 1964, ο Ian Fleming, ο λογοτεχνικός πατέρας του δημοφιλούς πράκτορα James Bond, γνωστότερου με το κωδικό όνομα 007, πεθαίνει. Τον χώρο, που παραμένει κενός, έρχεται να καταλάβει ένας άλλος πράκτορας, η Αυτού Γαληνοτάτη Υψηλότης (Son Altesse Sérénissime ή, αλλιώς, SAS) ο Αυστριακός πρίγκηπας Malko Linge. Δικός του λογοτεχνικός πατέρας είναι ένας φανατικός θαυμαστής του Fleming, ο τριανταπεντάχρονος Γάλλος Gérard de Villiers, ο οποίος συστήνει τον νέο ήρωα στο κοινό το 1965, με το έργο του SAS à Istanbul (Ο SAS στην Κωνσταντινούπολη).

Ο αριστοκράτης Malko είναι ένας υπερήρωας, ελκυστικός χάρη στα χρυσά του μάτια, που, όπως κάθε σοβαρός υπερήρωας, δεν έχει ηλικία, δεν γερνάει, δεν συνταξιοδοτείται, δεν πεθαίνει. Προσφέρει επ’ αμοιβή τις υπηρεσίες του στη CIA, μπλέκεται στις πιο απίθανες περιπέτειες, ταξιδεύει σε χώρες εξωτικές, αντιμετωπίζει τους πιο πανούργους αντιπάλους και επιδίδεται σε σκανδαλώδες σεξ με πανέμορφες υπάρξεις. Όλα τα ψυχροπολεμικά στερεότυπα σε πακέτο, μαζί με τη γεωπολιτική οξυδέρκεια, τη βία, τον πάντοτε ευπρόσδεκτο ερωτισμό και την έλλειψη κάθε υπαρξιακής βαθύτατας, κάνουν ώστε ο de Villiers να γράφει 4 βιβλία τον χρόνο (Ιανουάριο, Απρίλιο, Ιούνιο και Οκτώβριο) για να καλύψει τη ζήτηση, ο εκδότης να τα τυπώνει απευθείας σε 500.000 αντίτυπα, οι αναγνώστες κάθε τάξης και συγκρότησης, μεταξύ άλλων και ο Γάλλος πρόεδρος Jacques Chirac, να τα διαβάζουν με πάθος. Δεν λείπουν βέβαια και οι επικριτές, οι οποίοι προσάπτουν στον de Villiers αντικομμουνισμό, σοβινισμό, ρατσισμό, μισογυνισμό, αντι-ισλαμισμό κ.λπ. «Η γαλλική ελίτ προσποιείται ότι δεν διαβάζει τον SAS, αλλά όλοι τον διαβάζουν», ισχυρίστηκε σε συνέντευξή του ο de Villiers. Και η αλήθεια είναι ότι, αν κανείς υποκύψει μία φορά στην περιέργεια, θα μείνει δέσμιος αυτής της γοητευτικής αμαρτίας.

Διάφορα σκάνδαλα δίνουν ακόμα μεγαλύτερη δημοσιότητα στον υπερήρωα SAS και φουσκώνουν ακόμα περισσότερο τον τραπεζικό λογαριασμό του δημιουργού του: ο de Villiers αντλούσε πολύτιμες πληροφορίες για την πλοκή των έργων του, εκτός από τα ταξίδια και τις προσωπικές του μελέτες, και από το ευρύ δίκτυο των γνωριμιών του στον χώρο της κατασκοπίας, της διπλωματίας, της δημοσιογραφίας, ακόμη και της τρομοκρατίας, ο de Villiers βάσιζε τους χαρακτήρες των έργων του σε πραγματικά πρόσωπα, πράγμα που έκανε όλους τους κατασκόπους του πλανήτη να διαβάζουν προσπαθώντας να ανακαλύψουν τη μυθιστορηματική τους persona, ο de Villiers συνεργαζόταν με την SDECE, τη γαλλική υπηρεσία αντικατασκοπίας, διοχετεύοντας στα έργα του παραπλανητικές πληροφορίες. Επιπλέον, σε κάποιες περιπτώσεις η μυθοπλασία πρόλαβε τη ζωή, καθώς προφητικά περιγράφεται η αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος κατά του προέδρου Bashar Hafez Al-Assad, η δολοφονία του Αιγύπτιου προέδρου Anwar Sadat κ.ά.

Ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι, ενώ τα μυθιστορήματα με ήρωα τον SAS μεταφράστηκαν σε διάφορες γλώσσες και γνώρισαν τεράστια επιτυχία σε διάφορες χώρες (150 εκατομμύρια αντίτυπα πουλήθηκαν συνολικά), ο αγγλόφωνος κόσμος τους γύρισε την πλάτη, αρνούμενος, όσο τουλάχιστον ο συγγραφέας τους ήταν εν ζωή, να τα μεταφράσει στα αγγλικά.

Ο de Villiers πέθανε στις 31 Οκτωβρίου 2013, έχοντας προλάβει να ολοκληρώσει 200 έργα με ήρωα τον Malko, με το τελευταίο να τυπώνεται και να κυκλοφορεί λίγο μετά τον θάνατό του.

Πηγές για τις εικόνες:

http://sas-malkolinge.skynetblogs.be/archives/category/couverture/index-26.html/

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=28951

Σάββατο 3 Νοεμβρίου 2012

My name is Bond, James Bond!

Daniel Craig, Pierce Brosnan, Timothy Dalton, Roger Moore, George Lazenby, και ο ανεπανάληπτος, ο μοναδικός Sean Connery. Όλοι αυτοί είναι οι κινηματογραφικοί James Bond της πεντηκονταετίας.

Πενήντα χρόνια τώρα και ο μυθικός υπερκατάσκοπος εξακολουθεί να είναι ακόμα νέος, γοητευτικός και έτοιμος να σώσει τον κόσμο από κάθε λογής παρανοϊκούς που απειλούν να τον καταστρέψουν. Η συνταγή είναι απλή και πιασάρικη και γι’ αυτό ο μυθιστορηματικός χαρακτήρας που επινόησε το 1953 ο μάλλον δευτεροκλασάτος συγγραφέας Ian Fleming ακόμα κλέβει καρδιές.

O Hoegy Carmichael
είναι κατά τον Ian Fleming ο ιδανικός Bond.

Μέσα στην καρδιά του ψυχρού πολέμου, ο Bond, πράκτορας της βρετανικής μυστικής υπηρεσίας, της περίφημης ΜΙ6, με κωδικό όνομα 007, είναι το δυνατό χαρτί της Δύσης στον ανταγωνισμό της με το ανατολικό μπλοκ. Το αρρενωπό πρόσωπο του Bond, το ατσαλάκωτο σμόκιν του, το αγαπημένο Martini του –shaken, not stirred-, τα πανέμορφα κορίτσια του, τα πολυτελή του αυτοκίνητα, τα gadget που του προμήθευε ο Q, όλα αυτά έδειχναν την υπεροχή της Δύσης και βρίσκονταν στην υπηρεσία του πιο αποτελεσματικού ιδεολογικού πολέμου.

Η Aston Martin DS5,
που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στον Goldfinger.

Και η μοντέρνα εκδοχή της στο Skyfall.

Το περίφημο Walther PPK .

Με τον Bond η Δύση παίρνει τη ρεβάνς από τη Μόσχα η οποία, χρησιμοποιώντας μια εξαιρετικά ευφυή προπαγάνδα, είχε καταφέρει να ταυτίσει τη Δύση με το στερεότυπο του απολίτιστου, σχεδόν βάρβαρου, ρατσιστή, μεθυσμένου Αμερικανού της τσίχλας, της σεβρολέτ και των δολαρίων. CIA (Central Intelligence Agency), CCF (Congress for Cultural Freedom), Rockfeller Foundation, Carnegie Institution, Fairfield Foundation, Ford Foundation ήσαν τα όπλα της Αμερικής στον αγώνα της να ανακτήσει την τιμή της και να πείσει ολόκληρο τον κόσμο (μεταξύ άλλων και τους υπεροπτικούς ευρωπαίους συμμάχους της) πως η εικόνα της, όπως την παρουσίαζε η ύπουλη σοβιετική προπαγάνδα, δεν είχε καμία σχέση με τη χώρα της αλήθειας, της ελευθερίας και της δημοκρατίας που πραγματικά ήταν. Κλασικός αθλητισμός, μπαλέτο, τζαζ, σκάκι, κινηματογράφος και τεχνολογία επιστρατεύθηκαν γι’ αυτόν τον σκοπό.

Η Ευρώπη πάλι, πεπεισμένη για την πολιτισμική της ανωτερότητα σε σχέση με όλους τους άλλους, καχύποπτη έναντι της Αμερικής, αλλά και προσβεβλημένη από τη συντονισμένη σοβιετική προπαγάνδα, ρίχνει στη μάχη τον James Bond, κυρίως τον κινηματογραφικό James Bond, που κάνει την εμφάνισή του δυναμικά το 1962, ενσαρκωμένος από τον Sean Connery, άριστη αποτύπωση του απαράμιλλου βρετανικού φλέγματος και στυλ. Πλάι του το πιο όμορφο κορίτσι του ever, η Ursula Andress, και απέναντί του ο Dr. No.

Τα χρόνια κύλησαν, ο ψυχρός πόλεμος έληξε, άλλοι πέντε ηθοποιοί διαδέχθηκαν τον Sean Connery στον ρόλο του Bond, σκηνοθέτες ήρθαν και παρήλθαν, διάσημοι μουσικοί έγραψαν ο ένας μετά τον άλλον το κεντρικό θέμα των ταινιών, πανέμορφα κορίτσια έπεσαν το ένα μετά το άλλο στην αγκαλιά του, νέοι αντίπαλοι ήρθαν στο προσκήνιο, όμως η γοητεία που ασκεί ο φονικός υπερασπιστής της τάξης και της ισορροπίας του κόσμου παραμένει. Στις 9 Νοεμβρίου θα υποδεχθούμε στην Ελλάδα τη νέα ταινία, την εικοστή τρίτη, του 007, με τίτλο Skyfall και Bond, για τρίτη φορά, τον Daniel Craig. Λένε πως είναι ο καλύτερος Bond του κινηματογράφου. Δεν θα συμφωνήσω.

Για μένα ο Bond έχει ένα μόνο πρόσωπο για πάντα: εκείνο του Sean Connery, που σημάδεψε την εποχή της αθωότητας του ήρωα –την εποχή της αφέλειας, λένε κάποιοι. Τότε που τα εφέ δεν ήσαν τόσο εντυπωσιακά και οι υποθέσεις δεν ήσαν τόσο περίπλοκες, τότε που το μπικίνι ήταν αποκάλυψη και δεν είχε περάσει από το μυαλό κανενός πως η μπύρα Heineken θα μπορούσε ποτέ να αντικαταστήσει το Martini.

Εξαιρετικά γοητευτικός ήταν ο Pierce Brosnan –δεν ξεχνώ την αρχική σκηνή του Tomorrow Never Dies, ο Bond χωρίς το σμόκιν του, αλλά με ένα καταπληκτικό δερμάτινο σακάκι, να τρέχει μέσα στις φλόγες και να είναι η επιτομή της κομψότητας.

Pierce Brosnan

Συμπαθητικός ήταν και ο Roger Moore, με τις καρτουνίστικες γκριμάτσες του, αδιάφοροι οι εντελώς περιστασιακοί Timothy Dalton και George Lazenby.

Roger Moore

Timothy Dalton

George Lazenby

Όμως τούτος ο νέος Bond του Daniel Craig, με τους φουσκωμένους μυς, το γωνιώδες πρόσωπο και το παγωμένο βλέμμα,

Daniel Craig

είναι ίσως πιο συμβατός με το σύγχρονο πρότυπο ομορφιάς, αλλά του λείπει αυτή η χαμογελαστή παιδικότητα που τον έκανε ανθρώπινο –κι όχι έναν ακόμα υπερήρωα.