Χριστουγεννιάτικα κάλαντα

Κι ενώ τα Χριστούγεννα πλησιάζουν, όλο και κάποια πιτσιρίκια θα μας χτυπήσουν την πόρτα για να πουν τα κάλαντα.

Η παρέα που θα μας τα τραγουδήσει φέτος είναι σαφώς πολυπολιτισμική. Οι νεαροί φόρεσαν τις παραδοσιακές στολές τους και ξεκίνησαν πρωί-πρωί, με το φανάρι κρεμασμένο στο χέρι. Έχουν μαζί τους το πανέρι για να βάζουν τα κεράσματα, μια φλογέρα κι ένα επιβλητικό τύμπανο. Τραγουδούν στις γειτονιές μιας άλλης Ελλάδας, με αγροτόσπιτα, με τις γλάστρες να κρέμονται από ψηλά, με το παρελθόν να στολίζει τις εξώθυρες και με τις νοικοκυρές να βγαίνουν στο χαμηλό παράθυρο, κρατώντας στο ένα χέρι το μωρό τους και στο άλλο ρόδια για να φιλέψουν τα παιδιά και να τους ευχηθούν.

Έργο του σπουδαίου Έλληνα ζωγράφου Νικηφόρου Λύτρα, ο πίνακας με τον τίτλο Κάλαντα φιλοτεχνήθηκε το 1872 και ανήκει σε Ιδιωτική Συλλογή.

Πηγή για την εικόνα:

http://en.wikipedia.org/wiki/File:Lytras_Nikiforos_Carols.jpeg

Τα κίτρινα καπέλα

Κίτρινα, φωτεινά, σε κάνουν να κλείνεις τα μάτια από τη λάμψη. 

Νικόλαος Λύτρας για άλλη μια φορά. Το ψάθινο καπέλο, 1923-1926. Βρίσκεται στην Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδος.

Vincent Van Gogh, Self-Portrait with Straw Hat (Αυτοπροσωπογραφία με ψάθινο καπέλο), 1887. Βρίσκεται στο Detroit Institute of Art.

Αγνώστου καλλιτέχνη, Ερμής, 4^ος αιώνας π.Χ. Μέρος του ψηφιδωτού που ανακαλύφθηκε στις ανασκαφές της Αμφίπολης.

Η σημερινή ανάρτηση βασίζεται σε μια ιδέα του Βλάσση Τρεχλή.

Πηγές για τις εικόνες:

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BB%CE%B1%CE%BF%CF%82_%CE%9B%CF%8D%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%82

http://www.vangoghgallery.com/catalog/Painting/2104/Self-Portrait-with-Straw-Hat.html

http://www.news.gr/ellada/koinonia/article/182558/psyhopompos-ths-amfipolhs-ermhs-o-pio-ellhnas.html

Ανάμνηση του καλοκαιριού

Κι ενώ το καλοκαίρι σβήνει διακριτικά, μένουν να μας το θυμίζουν τα κίτρινα και κυανά χρώματα του Νικόλαου Λύτρα στον πίνακά του Ψάθινο καπέλο (1923-1926/Εθνική Πινακοθήκη Αθηνών):

Η κορμοστασιά του νέου από τον πίνακα, η κορμοστασιά του καλοκαιριού, αποτυπωμένη στην ποίηση της Ζωής Καρέλλη, στο ποίημα από τη συλλογή της Παραμύθια του κήπου (1955):

Του καλοκαιριού

Το ξανθό παλικάρι του καλοκαιριού

έχει μια γαλανή γραμμή πάνω στο λείο μέτωπο.

Στα καστανά του μάτια κρατάει τις αχτίδες του ήλιου

μισοκλείνοντας τα σκιερά βλέφαρα,

ψιλοπαίζοντας τις βλεφαρίδες αχτιδωτές.

Ηλιοψημένο στυλώνει το λαμπρό κορμί,

αμέριμνα χαμογελά και άσκοπα.

Φαντάζουν κάτασπρα τα δόντια του,

μοιάζουν τ’ άσπρα χαλίκια καθαροπλυμένα,

στ’ ακρογιάλι του γαλάζιου και κρυστάλλινου νερού

Η κορμοστασιά ενός καλοκαιριού όπως συνηθίζουμε να το ονειρευόμαστε –και ποτέ να μην το ζούμε: γλυκού, τρυφερού, καυτού, ερωτικού, γαλανού, αμέριμνου, παιχνιδιάρικου, λαμπρού, χαυνωτικού.

Πηγή για την εικόνα:

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BB%CE%B1%CE%BF%CF%82_%CE%9B%CF%8D%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%82