Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Trénet Ch.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Trénet Ch.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 27 Απριλίου 2017

Απρίλης στο Παρίσι


Για τον Απρίλιο που βιάζεται να φύγει, παραχωρώντας τη θέση του στον επόμενο μήνα.
Ένα τραγούδι του 1953 από τον αγαπημένο Charles Trénet με τίτλο «En Avril a Paris». Γλυκό και τρυφερό σαν την εποχή και την πόλη που περιγράφει.


Και ένας πίνακας του Vincent Van Gogh με τίτλο View of Paris, που φιλοτεχνήθηκε το καλοκαίρι του 1886 και σήμερα βρίσκεται στο Van Gogh Museum. 


Παρότι ένα πέπλο καλύπτει την πόλη δίνοντάς της όψη μαγική, διακρίνονται πεντακάθαρα τα περιγράμματα όλων των σημαντικών κτηρίων της πρωτεύουσας. Ο πίνακας αποτυπώνει μάλλον μια διάθεση: συγκινητική, μελαγχολική, ονειρική και γήινη μαζί.

Πηγές:

Σάββατο 11 Οκτωβρίου 2014

Το τραγούδι του φθινοπώρου


Παρά τον ευχάριστο καιρό, οι πρώτες βροχές επιβεβαιώνουν τον ερχομό του φθινοπώρου. Ας το υποδεχτούμε με ένα ποίημα που από την αρχή ήταν προορισμένο να γίνει τραγούδι και πράγματι έγινε από μερικούς πολύ αγαπημένους Γάλλους τραγουδιστές.
Είναι το γνωστότατο ποίημα του Paul Verlaine «Chanson d’automne» («Φθινοπωρινό τραγούδι), από τη συλλογή του Poèmes saturniens (Σατούρνια ποιήματα) που εκδόθηκε το 1866.

Πορτραίτο του Paul Verlaine
από τον Gustave Courbet (1871) 

Λυρικός και μελαγχολικός, μποέμ και παθιασμένος, ο Verlaine έζησε μια ζωή θυελλώδη από κάθε άποψη. Ποιητής καταραμένος, μαζί με τον αγαπημένο του Arthur Rimbaud, o «φτωχός Lelian» είναι ο τυπικός εκπρόσωπος του συμβολισμού και της Décadence.
Το ποίημά του, με μια ιδιαίτερη μουσικότητα, με πολλά μαλακά, υγρά και έρρινα, σύμφωνα, με τον ήχο του βιολιού από τον δεύτερο στίχο να ακούγεται στο αυτί, διακρίνεται από μια διάχυτη μελαγχολία, που στήνει ένα υφάδι ανάμεσα στο εξωτερικό και στο εσωτερικό (την ψυχή του ποιητή) τοπίο, για τον χρόνο που φεύγει, τον εφήμερο και απροσδιόριστο.
Το ακούμε σε απαγγελία:


Τραγούδι το έκανε το 1940 ο Charles Trénet:


Επίσης, το τραγούδησε ο Leo Ferré:


Και ο Georges Brassens με τη βαθιά φωνή του:


Και το παράδοξο. Η πρώτη στροφή του φθινοπωρινού τραγουδιού, ελαφρά τροποποιημένη, χρησιμοποιήθηκε καλοκαιριάτικα, στις 5 Ιουνίου 1944, στις 9:15 το βράδυ, από το Radio Londres, ως κώδικας για να πληροφορηθεί με αυτόν το δίκτυο της γαλλικής αντίστασης που ονομαζόταν «Ventriloquist» για την επικείμενη απόβαση των συμμάχων στη Νορμανδία (operation overlord). Οι Ναζί κατάφεραν να αποκρυπτογραφήσουν το μήνυμα και να προετοιμάσουν ως έναν βαθμό την αντεπίθεσή τους.

Πηγές: