Σι
ύφεση, λα, ντο, σι.
Τέσσερις
νότες, η μια μετά την άλλη, που φωνάζουν το όνομα Bach. Δεν το ακούτε; Φυσικό είναι, αφού
χρειάζεται να το γράψει κανείς χρησιμοποιώντας τη γερμανική ονοματολογία:
Β για
σι ύφεση, Α για λα, C
για
ντο, H για σι. Αυτό μας κάνει B-A-C-H.
Πρόκειται
για ένα περίφημο μουσικό μοτίβο, για ένα μουσικό κρυπτόγραμμα, με το οποίο
έπαιξε πολλές φορές ο ίδιος ο Johann
Sebastian Bach, μην μπορώντας να αντισταθεί στην
πρόκληση να διαιωνίσει και με αυτόν τον τρόπο το ούτως ή άλλως διάσημο επώνυμό
του.
Έχει
όμως χρησιμοποιηθεί και από πολυάριθμους άλλους συνθέτες, ιδίως κατά το πρώτο
μισό του 19ου αιώνα, όταν σημειώθηκε η λεγόμενη «αναβίωση Μπαχ» (Bach Revival), δηλαδή,
η επανανακάλυψη του έργου του Bach από τους
συνθέτες και από το κοινό. Ανάμεσα στα άλλα, πολύ γνωστό είναι το εξαιρετικό έργο του Franz Listz, Fantasy and Fugue
on the Theme B-A-C-H.
Πηγές:
